Opieka nad dzieckiem w nocy: zasypianie i spanie.

31 sposobów na łatwiejsze usypianie dziecka

Po latach kładzenia dziecka spać oraz wysłuchaniu tysięcy rodziców, którzy mięli różne sposoby opieki nocnej dr Sears sformułował poniższe porady, które mają pomóc rodzicom w znalezieniu odpowiedniego podejścia do opieki nocnej. Większość z nich ma zastosowanie zarówno do noworodków jak i dzieci starszych.

DECYZJE RODZICÓW W OPIECE NOCNEJ

1. Wytwórz swoje własne, realistyczne podejście do opieki nocnej nad dzieckiem. Spanie, jak jedzenie, nie jest stanem dziecka do którego można je zmusić. Najlepszą rzeczą jaka możesz zrobić jest wytworzenie bezpiecznego środowiska, które umożliwi dziecku zaśnięcie. Realnym, długoterminowym celem jest pomóc dziecku w rozwinięciu zdrowego podejścia do snu, który ma być miłym stanem do osiągnięcia i na tyle bezpiecznym, że wartym pozostania w nim jak najdłużej. Wiele problemów ze snem u starszych dzieci i dorosłych ma swoje korzenie we wczesnym dzieciństwie w niezdrowym podejściu do spania. Sen nie był przyjemnym stanem  do osiągnięcia i był stanem, któremu towarzyszyły obawy aby w nim pozostać. Naucz swoje dziecko, kiedy jest jeszcze bardzo małe, że sen jest wspaniałym odpoczynkiem, a odpłaci to tobie i twojemu dziecku w postaci wspaniałego, regenerującego snu, kiedy będziecie starsi.

2. Wystrzegaj się gotowych poradników. Poradniki dotyczące usypiania dzieci wygłaszają magiczne formuły, które obiecują, że dziecko będzie spało całą noc za jakąś cenę i po poniesieniu odpowiedniego ryzyka. Większość z polecanych technik jest mieszanką metod zawierających wypłakanie sie dziecka. Technologia nie pozostając w tyle zapewnia zmęczonym rodzicom w opiece nocnej szereg rozwiązań, które usypiają samotne dzieci w ich kołyskach (automatyczne bujacze, maty wibrujące symulujące jazdę samochodem oraz oddychające misie). Wszystko to po to aby zastąpić rodziców w ich nocnych obowiązkach. Bądź ostrożny w wykorzystywaniu czyichś metod w usypianiu twojego dziecka. Zanim wykorzystasz jakąś metodę, osądź ją. Przepuść tą metodę przez swoją wyobraźnię, zanim użyjesz jej na dziecku, zwłaszcza jeśli wymaga pozostawiania dziecka samego aby się wypłakało. Czy ta rada brzmi sensownie? Czy pasuje do temperamentu twojego dziecka? Czy ty uważasz ją za dobrą?

Jeśli twój obecny rozkład  dnia lub nocy nie jest dla ciebie dobry, pomyśl jak możesz zmienić siebie lub twój styl życia aby było ci łatwiej spełnić oczekiwania twojego dziecka. To lepsze podejście niż próbować od razu zmienić swoje dziecko. Ponadto dzięki temu łatwiej będzie ci kontrolować własne odruchy w zmieniających się sytuacjach, bo nie możesz kontrolować reakcji własnego dziecka. Rozważnie oceniaj porady, które obiecują, że dziecko będzie spało całą noc, ponieważ mogą wytwarzać dystans pomiędzy tobą, a twoim dzieckiem oraz podkopywać wzajemne zaufanie. Z pozoru zwrot ?trenowanie dziecka? brzmi liberalnie ale jest środkiem krótkoterminowym, który postrzegany długofalowo będzie przynosił straty. Stracisz okazję do poznania swego dziecka i stania się jego znawcą. Dziecko straci okazję do zbudowania wzajemnego zaufania w atmosferze opiekuńczości. Zaprzestajesz słuchać swych wewnętrznych podpowiedzi, tracisz własny osąd sytuacji na rzecz przestrzegania zasad obcej osoby, która dając dana radę nie zna twojego dziecka, nie mając z nim najmniejszego kontaktu.

Zwłaszcza w pierwszych 6 miesiącach życia dziecka, unikaj porad, które zawierają element wypłakania się. Tylko ty wiesz czego potrzebuje twoje dziecko. Używanie ciężkiej, niedelikatnej metody wypłakania się powoduje występowanie kilku problemów. Po pierwsze podkopuje to zaufanie twojego dziecka do komfortu nocnego wypoczynku. Po drugie uniemożliwia ci wypracowanie własnego stylu opieki nocnej i po trzecie utrudnia tobie i lekarzowi odkrycie rzeczywistych powodów kłopotów ze snem u twojego dziecka. Nocne karmienia są rzeczą normalną, podczas gdy częste, nocne bieganie już nie.

3. Pozostań elastyczna/y. Żadne pojedyncze rozwiązanie nie będzie działało u wszystkich dzieci przez cały czas albo u jednego dziecka przez cały czas. Nie forsuj nieudanych doświadczeń przez długi czas. Jeżeli dany ?program snu? nie działa w twojej rodzinie poniechaj jego stosowania. Opracuj program opieki nocnej, który będzie dopasowany do twojej rodziny. Dzieci mają różne temperamenty snu, a rodziny różne style życia. Opracuj program opieki nocnej dopasowany do temperamentu twojego dziecka i rodzinnego stylu życia. Jeśli zadziała to pozostań przy nim. Jeśli nie zadziała, próbuj dalej poszukiwać właściwego rozwiązania. Bądź przygotowana na zmiany programu opieki nocnej za każdym razem kiedy dziecko osiąga kolejne etapy swego rozwoju. Podążaj raczej za głosem własnego serca niż za poradami obcych osób dotyczącymi opieki nocnej i w końcu wspólnie z dzieckiem wypracujecie swój własny program opieki nocnej.

4. Ustal gdzie dziecko śpi najlepiej. Nie ma dobrych lub złych miejsc dla dziecka do spania. Jednak dobre spanie całej rodziny jest najważniejsze i bardzo dobrze wpływa na dziecko. Niektóre dzieci najlepiej śpią we własnej kołysce we własnym pokoju, niektóre we własnym łóżeczku w sypialni rodziców, a jeszcze inne przytulone do mamy w łóżku rodziców. Wielu rodziców preferuje wspólne spanie z dzieckiem w jednym pomieszczeniu. Praktycznie rzecz biorąc większość rodziców stosuje różne modele spania podczas pierwszych dwóch lat życia dziecka. Pozostań otwartym na zmiany, zgodnie ze zmianami w rozwoju twojego dziecka.

ZACHĘCANIE DZIECKA DO ZAŚNIĘCIA

Sen nie jest stanem do którego możesz zmusić swoje dziecko. Sen musi w naturalny sposób zawładnąć twoim dzieckiem. Twoja rolą jako opiekuna nocnego jest stworzenie takich warunków, które powodują, że spanie jest atrakcyjne i sugerują dziecku, że oczekujemy od niego zaśnięcia. Spróbuj poniższych porad, które mogą się różnić w zależności od poziomu rozwoju twojego dziecka. To co nie działa w jednym tygodniu może zacząć działać w następnym.

c.d.n.

żródło: www.askdrsears.com