O kształtowaniu charakteru dziecka

Wielu rodziców pewnie nigdy nie przypuszczałoby, że takie narzędzia przywiązania jak karmienie piersią, noszenie dziecka to akty dyscypliny. Rodzicielstwo Bliskości jest uodpornieniem dziecka na emocjonalne choroby, które mogą pojawić się z wiekiem. Gina, mama wychowująca trójkę swoich dzieci w bliskości, powiedziała: "Znajomość moich dzieci dodaje mi siły". Ta znajomość dziecka jest szóstym zmysłem pozwalającym na przewidywanie
i kontrolowanie sytuacji oraz na trzymanie dzieci z dala od kłopotów. Nasza synowa, Diane, opisuje swoje doświadczenia
z tym stylem rodzicielstwa,: "Znam Lea tak dobrze  na każdym etapie jej rozwoju! Rodzicielstwo Bliskości pozwala mi na bycie na jej miejscu. Wyobrażam sobie, jakiej reakcji ode mnie wymaga".

• Rodzicielstwo Bliskości wzmacnia wzajemną wrażliwość. Sześcioletni Matthew przyszedł do mnie z pytaniem: "Tato, myślę, że znam Twoją odpowiedź, ale...". Ze względu na to, że poziom naszej wzajemnej wrażliwości i zaufania jest wysoki, wie kiedy może oczekiwać odpowiedzi ?tak?, a kiedy ?nie?. Testuje mnie, znając moją odpowiedź. Rodzic i dziecko będący ze sobą blisko łatwiej komunikują swoje uczucia. Gdy rodzic wychowuje dziecko w bliskości potrafi odczytywać język jego ciała i odpowiednio ukierunkować zachowanie, z kolei dziecko potrafi odczytać pragnienia rodzica i usiłuje im sprostać. Jeden z rodziców wychowujących swoje dziecko w bliskości powiedział: "Wszystko, co muszę zrobić, to popatrzeć na mojego syna karcąco, a przestanie się źle zachowywać".

• Rodzicielstwo Bliskości wytwarza opiekuńczych ludzi. Generał Norman Schwarzkopf powiedział kiedyś: "Ludzie, którzy nie potrafią płakać, przerażają mnie". Wielu problemów światowych można doszukać się w sytuacji, kiedy jedna grupa ludzi jest mało wrażliwa na potrzeby i prawa innej grupy. Jedna z mam zaaranżowała w moim gabinecie rozmowę między matkami wychowującymi swoje dzieci w bliskości, a osobą ocalałą z Holocaustu, która opowiadała swoją historię. Komentując społeczne korzyści jakie wypływają z Rodzicielstwa Bliskości, kobieta, która przeżyła tę katastrofę, zakończyła swoją opowieść słowami: "Właśnie dzięki dzieciom wychowywanych blisko rodzica, taka tragedia już nigdy się nie wydarzy".

• Rodzicielstwo Bliskości pomaga zorganizować dziecko. Aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób Rodzicielstwo Bliskości porządkuje niemowlęce zachowanie, należy pomyśleć, że rozwój dziecka trwa osiemnaście miesięcy, pierwsze dziewięć w łonie matki, a następne dziewięć na zewnątrz. Środowisko łona automatycznie reguluje system dziecka. Narodziny tylko tymczasowo zakłócają to zorganizowanie. Rodzicielstwo Bliskości zapewnia łagodny, wrażliwy, zewnętrzny system regulacji, który przejmuje dowodzenie po porodzie. Gdy matka nosi swoje dziecko, jej rytmiczny krok, znany dziecku z czasów kiedy było ono w łonie, ma uspokajające działanie. Kiedy dziecko jest przytulone do piersi mamy, jej bicie serca przypomina mu o dźwiękach jakie znało, będąc w łonie matki. Gdy dziecko jest ułożone blisko klatki piersiowej rodzica, odczuwa jego rytmiczny oddech. Gdy maleństwu jest ciepło i jest trzymane blisko, uspokaja się, a co za tym idzie, lepiej kontroluje swoje odruchy. Ten dotykowy styl rodzicielstwa, który kładzie nacisk na komfort dziecka, ma regulujący wpływ na jego chaotyczne rytmy. Dziecko wie, gdzie jest jego miejsce. Jego potrzeby takie jak jedzenie, ciepło, wygoda i stymulacja, są spełniane, a otrzymywanie przewidywalnych reakcji ze strony rodzica powoduje, że dziecko wychowywane w bliskości ma się fizjologicznie lepiej. Badania przeprowadzone na Politechnice i Uniwersytecie Stanowym Wirginii w 1993 porównywały zależność między spaniem i budzeniem, a częstością akcji serca dzieci karmionych piersią i butelką. Dzieci karmione piersią wykazywały bardziej energooszczędne tętno i sen. Były bardziej zorganizowane. Badacze podsumowali, że dziecko, które nie jest karmione piersią, jest jak niedostrojony silnik.

• Rodzicielstwo Bliskości wspomaga stan wyciszonej gotowości. Badania oraz doświadczenie rodziców ukazuje, iż dzieci wychowywane w bliskości mniej płaczą. Jak więc spędzają czas wolny? Większość, na byciu w stanie cichej czujności. Dzieci przechodzą przez różne stany gdy są obudzone: płaczą, są śpiące, czujne lub pobudzone i ... spokojnie czujne. Dzieci są najbardziej uważne na otaczające je środowisko właśnie w stanie czujnego wyciszenia. Nie marudząc i nie płacząc, zbierają energię i wykorzystują ją na interakcję. W rezultacie takie dzieci są przyjemniejsze w kontaktach. Ponieważ wrażliwy rodzic cieszy się swoim dzieckiem, gdy jest ono w stanie cichej czujności, dziecko jest zmotywowane, aby pozostać w tymże stanie dłużej.

• Rodzicielstwo Bliskości wzmacnia zaufanie. Bycie odpowiedzialnym za dziecko jest ważną częścią dyscypliny. Dzieci muszą widzieć, że mogą polegać na rodzicach nie tylko w kwestii zaspokajania ich potrzeb, ale także wtedy gdy mowa o byciu na właściwej drodze. Autorytet jest ważny, gdy mowa o dyscyplinie, a autorytet buduje się na zaufaniu. Najbardziej istotna dla dziecka jest wiara, że jest ono bezpieczne. Dziecko wychowywane w bliskości uczy się ufać tej osobie, z którą jest najbardziej związane. Gdy niemowlę może zaufać swojej mamie i wie, że spełni ona jego potrzeby, szybko zwróci się do niej, aby uzyskać pomoc związaną z jego zachowaniem.

• Rodzicielstwo Bliskości wzmacnia niezależność. Rodzicielstwo Bliskości na pewno nie uczyni dziecka zależnym od rodzica, wiecznie uczepionym jego rękawa. Właściwie ten styl rodzicielstwa wzmacnia równowagę między zależnością, a niezależnością. Ponieważ dziecko wychowywane w bliskości ufa, że rodzice sprawią, iż będzie ono bezpieczne, jest bardziej prawdopodobne, że takie dziecko będzie czuło się pewniej odkrywając otaczający świat. W rzeczywistości badania ukazały, iż dzieci raczkujące, które są wychowywane w bliskości,  łatwiej dostosowują się to nowych sytuacji i bawią się bardziej niezależnie niż dzieci mniej przywiązane do rodziców.

• Rodzicielstwo Bliskości wzmacnia poufałość. Dzieci wychowywane w bliskości mają to ?coś? w sobie.  Można zauważyć je w tłumie.  Będą one tymi osobami, które patrzą w skupieniu na innych. Wydają się być rzeczywiście zainteresowane ludźmi. Uwielbiam przyciągać ich spojrzenie, ponieważ takie dzieci są bardzo uważne. Powód, dla którego takie maluchy patrzą innym prosto w oczy, nie jest skomplikowany ? dorastały przecież od samego początku czując się swobodnie w trakcie nawiązywania więzi z innymi i dzięki temu te więzi są prawidłowe. Spojrzenie takich dzieci nie jest wymuszone ani przenikliwe, czyli takie, które mogłoby zniechęcić drugą osobę, nie jest też powierzchowne i nie ukazuje braku zainteresowania. Jest ono po prostu właściwym wizualnym skupieniem pozwalającym na zaangażowanie ludzi i utrzymanie ich zainteresowania.

Wiele przyszłych życiowych cech dziecka (zadowolenie z pracy i partnera/partnerki) zależy od ich predyspozycji do bliskości. Terapeuci, z którymi przeprowadzono wywiady,  powiedzieli, że wiele czasu spędzają na pracy z osobami, które miały problemy z zażyłością, i znaczna część takiej terapii jest ukierunkowana na "ponowne wychowanie". Ponieważ dzieci wychowywane w bliskości dorastają ucząc się więzi międzyludzkiej raczej niż rzeczowej, przenoszą tę umiejętność bliskości w dorosłość.  Przez wiele nocy obserwowałem dwuletnią Lauren śpiącą nieopodal i przytulającą się do mojej żony Marthy.  Nawet w tak młodym wieku Lauren uczy się dozgonnej cechy - zdolności do bycia blisko.

• Rodzicielstwo Bliskości buduje bardziej układne umysły. Rozwijający się mózg niemowlęcia przypomina kilometry poplątanych elektrycznych przewodów zwanych neuronami. Przy końcu każdego neuronu są maleńkie włókna, które tworzą połączenia z innymi neuronami, budując w ten sposób szlaki bodźców nerwowych. To jeden ze sposobów, w jaki mózg rozwija wzory skojarzeń: nawyki i sposoby działania oraz myślenia, innymi słowy - organizację. Rodzicielstwo Bliskości tworzy równowagę, gdy mowa o zachowaniu dziecka, która pozwala nie tylko na uporządkowanie jego fizjologii, ale także jego rozwój umysłowy. W skrócie, Rodzicielstwo Bliskości pomaga rozwijającemu się mózgowi na wytworzenie właściwych połączeń.

Dziecko, które nie jest wychowywane w bliskości, jest zagrożone i może wytworzyć źle zorganizowane neurologiczne ścieżki, szczególnie, jeśli owo niemowlę posiada większą ilość takich chaotycznych połączeń. Takiemu dziecku w późniejszym wieku grożą różne behawioralne problemy, takie jak nadpobudliwość,  roztargnienie, impulsywność,  cechy coraz częściej spotykanej "choroby" dzieciństwa (a także dorosłości) Zespół Nadpobudliwości Ruchowej (ADHD). Należy pamiętać, że mózg rozwija się najszybciej w ciągu pierwszych trzech lat życia niż na jakimkolwiek innym etapie życia. Czy poziom pielęgnacji w tych kształtujących latach może mieć wpływ na sposób, w jaki porządkują się behawioralne ścieżki neurologiczne? Z całą pewnością tak, autorzy tekstu wierzą także, iż badania wkrótce potwierdzą, że wiele późniejszych problemów związanych z zachowaniem zarówno dzieci jak i dorosłych, to choroby złej organizacji na wczesnym etapie, którym można zawczasu zapobiec.

• Rodzicielstwo Bliskości pomaga dyscyplinować trudne dziecko. Ten styl rodzicielstwa  daje szczególną satysfakcję, gdy mowa o dyscyplinowaniu dzieci wysokiej potrzeby (ang. high-need baby). Czasami rodzice nie zdają sobie sprawy, że ich dziecko wymaga specjalnej opieki i dyscypliny (gdy jest ono n. p. nadpobudliwe lub opóźnione umysłowo lub ma po prostu trudny temperament) dopóki nie ukończy ono trzech lub czterech lat. Rodzicielstwo Bliskości pomagając rodzicowi w kształtowaniu zachowania dziecka i wzmacniając wrażliwość matki i ojca na specjalne potrzeby dziecka, zapewnia prawidłowy start zwiększający szanse na dobre zakończenie. Rodzice wychowujący w bliskości mają korzyść w momencie dyscyplinowania wymagających dzieci ponieważ są bardziej wrażliwi, gdy mowa o  osobowości maleństwa. Wymagające dziecko wychowywane w bliskości, jest łatwiejsze w dyscyplinowaniu ponieważ jest bardziej wyczulone na rodziców. Jednym z powodów, dla których dzieci o trudnym usposobieniu ciężej zdyscyplinować, jest chaos. Jak  dowodzi się wcześniej, bliskość sprzyja organizacji. W rzeczywistości, badania porównujące długotrwałe efekty wczesnych stylów rodzicielstwa na późniejszy rozwój dziecka ukazują, iż Rodzicielstwo Bliskości (lub jego brak) najbardziej wpływa na charakterystyczną cechę umiejętności przystosowania się (łatwość z jaką zachowanie dziecka może zostać przekierowane z korzyścią zarówno dla dziecka jak i rodziców). Łatwo dostosowujące się dzieci są lepiej przygotowane do dopasowania się do zmieniających się okoliczności życiowych. Uczą się akceptować bycie korygowanym przez inne osoby i w końcu same się poprawiają.  Niektóre dzieci rodzą się jako trudne do

• Rodzicielstwo Bliskości zachęca do dyscypliny. Prawdziwym zwrotem inwestycji w bliskość jest posłuszeństwo. Bycie posłusznym oznacza uważne słuchanie. Ten styl rodzicielstwa, oprócz "otwierania" rodziców na potrzeby ich pociech, także niejako otwiera dzieci na pragnienia rodziców. Powszechna skarga rodziców to "moje dziecko nie uważa". Należy rozważyć pojęcie "uwagi". Co ono oznacza? Jako że dziecko normalnie przechodzi z zależności do niezależności i szuka swojej osobowości, zważa tylko na swoje własne zdanie. A więc, dziecko jest uważające, ale zwraca uwagę na swoje własne, a nie rodzica, poglądy. To jak bardzo ustępliwe jest dziecko zależy od jego temperamentu, którego rodzic nie może kontrolować, a także od siły przywiązania rodzica i dziecka, na który matka i ojciec mają wpływ.  Ponieważ umysły rodziców i dziecka niejako się zazębiają, dziecko wychowywane w bliskości chętniej zaakceptuje przekierowanie jego zachowania, a także przełączy się ze swojego  nastawienia psychicznego do rodzicielskiego i posłucha matki lub ojca nie zamykając się. Takie dziecko ufa, że mama wie najlepiej. Dziecko wychowywane w bliskości pragnie uszczęśliwić rodzica.

Nawet dziecko o żelaznej woli przychyli się do woli swojego rodzica, który działa w oparciu o zasadę: Im silniejsza wola mojego dziecka tym silniejsza musi być moja bliskość. To właśnie owo przywiązanie daje rodzicom pewność. Chęć zadowolenia i próby posłuszeństwa są behawioralnymi znakami rozpoznawczymi dziecka wychowanego w bliskości. Nancy, mama wymagającego maleństwa, teraz czterolatka o silnej woli, powiedziała: "Początkowo Rodzicielstwo Bliskości pochłaniało więcej mojej energii i było mniej wygodne. Teraz opieka nad Jonathanem jest prostsza, ponieważ dyscyplina jest czymś naturalnie przepływającym między nami. Moja inwestycja się opłaciła".

źródło www.askdrsears.com, tłum. Anna Musielak